Boso, ale w ostrogach

Upał i duchota. On wkracza do pokoju w stroju Adama.
- Czemu chodzisz bez majtek? - demonstracyjnie odwracam wzrok.
- Nie chodzę bez majtek! - oburza się On, machając majtkami trzymanymi w dłoni.

Omdlenie

Pogoda burzowa. On od rana narzeka na złe samopoczucie.
- Słabo mi... - jęczy On.
- Gdybyś miał mdleć, to pamiętaj: głowa między nogi - komunikuję bezlitośnie.
- Moja głowa...
- Tak, twoja głowa między moje nogi.

Partner do rozmowy

Rozmawiamy o moim byłym psie. Ja obecnie marzę o beagle'u, ale z pewnych względów marzenie musi jeszcze trochę poczekać.
- ...on się w ogóle cieszył, jak się do niego mówiło - wspominam, gdyż Pies zakończył swój żywot przeszło rok temu.
- Mhm - mruczy On. - Zawsze się uśmiechał i merdał tą kitką, którą miał zamiast ogona.
- A jak mój beagle nie będzie taki kontaktowy? I nie będzie chciał ze mną rozmawiać? - uświadamiam sobie nagle ze zgrozą koszmar takiej sytuacji. - To już w ogóle nie będę miała z kim rozmawiać!
- Ale za to będzie dla mnie idealnym kumplem - oznajmia niemal wesoło On.

Ziemniakom śmierć

Robimy obiad - On obiera pieczarki, ja ziemniaki.
Po otwarciu siatki znajduję w niej nadgniłego ziemniaka.
- Ping, ping! - zagaduję go, dźgając końcem noża.
- Zostaw go, jest martwy - On zapuszcza żurawia znad pieczarek.
- E, nie, tylko udaje...

Organy

Myziam Go.
- Nie myziaj mnie tutaj! - odpycha moją rękę On.
- Mogę cię myziać, gdzie chcę. Jesteś cały mój.
- Nie cały. Sprzedałem się na organy.

"Podlać chwasty czy nakarmić robale?"

- Coś zjada nam orlika - powiadamiam Go z lekka zdenerwowanym tonem. - Muszę zadzwonić do Mamy.
- Myślisz, że to jej sprawka? - zagaduje On.

Wbrew Jego oczekiwaniom - to przędziorków inicjatywa własna, a Mama miała tylko podpowiedzieć, co z nimi zrobić.

Geniusz

Rozmawiamy o testach mierzących poziom IQ.
- Geniusze często mają kłopoty z nauką - zauważa On.
- Ja miałam. W podstawówce.
- O, często i na studiach. Bo geniusz nie umie się uczyć.
- Dostałam dziś piątkę z egzaminu... - wzdycham ciężko.

Półtusza wołowa

Mam kryzys przed egzaminem.
- Za mało się uczyłaś - wymawia mi On.
- Wieeeem... - szlocham Mu na ramieniu.
- A czemu się tak mało uczyłaś? Bo jesteś dupa wołowa.
- Wieeem... - włażę do wanny nadal szlochając.
- A wiesz, czemu jesteś?
- Nie wieeem... Bo jestem dupa wołowa?
- Właśnie - kiwa głową On, robiąc minę pełną ubolewania.

Takich dwóch jak nas trzech to nie ma ani jednego

W sesji zwykle mało jem, a jeśli mam na głowie stresujący egzamin, to nie jem praktycznie nic - wypijam tylko hektolitry herbaty i mleka. Dzień przed egzaminem, wieczór, pora kolacyjna.
- Nie jesteś głodna? - pyta z nadzieją w głosie On. Wie, że jeśli jestem, to zrobię kolację i dla niego.
- Nie - rzucam obojętnie znad książki.
- Ale na pewno nie jesteś głodna? - upewnia się On.
- Nie - odpowiadam zniecierpliwiona.
- To zjem za siebie i zjem za ciebie, i zjem za nas oboje... - podśpiewuje On, w pląsach zmierzając w stronę kuchni. - Zjem za czworo - oznajmia triumfalnie, wracając z kanapką.

Wino, kobiety i... taniec

(Dzis bez polskich znakow, na zywo z hostelu Mleczarnia we Wroclawiu.)

Pojechalam do Wroclawia na zlot forumowiczow belly-dance.pl.
Dzwonie do Niego.
- ...i jest wspaniale, i byly konkursy, i moja druzyna zajela trzecie miejsce, i wszystko Ci opowiem - paplam wesolo przez telefon przy akompaniamencie orientalnej muzyki.
- Kochanie, jestes pijana... - zaczyna z niesmakiem On.
- Wcale nie! - wchodze Mu w slowo. - Pilam dotad tylko cole. Solo.
- ...albo ja jestem - konczy On ze stoickim spokojem.

Wolność, nierówność, partnerstwo

Dowiedziałam się, że On przyznał komuś rację co do nieprawdziwości zdania "Znalazł spokój i wolność w małżeństwie.".
- Dlaczego tak powiedziałeś? - pytam Go ze srogą miną. - Jak mogłeś?!
On milczy, zaszczutym wzrokiem wpatrując się w przestrzeń.
- Powiedz jeszcze "nie wolno ci tak mówić!" - podsuwa mi On po chwili milczenia.

Wycieraczka

Kiedy zeszłego lata tuż po przeprowadzce robiliśmy remont, umazana farbą i odziana ze względu na upał dość skąpo - acz przyzwoicie! - zeszłam na dół, żeby wyrzucić śmieci. Drzwi otworzył przede mną sympatyczny młody mężczyzna, po czym przedstawił się jako sąsiad z naprzeciwka. Od tego czasu mieszkaliśmy sobie drzwi w drzwi.

Niedawno sąsiad z naprzeciwka postanowił położyć sobie w mieszkaniu panele. Z niewiadomych powodów przykrawał te panele na korytarzu, przez co na każdej możliwej powierzchni osiadała milusia warstwa szarego pilśniowego pyłu. Niezwykle przyjazną powierzchnią okazała się nasza nowa wycieraczka.

Szczyt głupoty

Pokombinowałam coś z bankiem i zamiast zrobienia przelewu - zmodyfikowałam go tylko, będąc święcie przekonana, że pieniądze wyszły i dziwiąc się, czemu nie doszły. Powiadamiam Go o tym.
- Kochanie... Bo ja jestem taka strasznie głupia... Tak strasznie, że powinieneś się chyba ze mną rozstać.
- Nie - ucina On. - Żal mi cię.

Kurczak po meksykańsku - inaczej

Przepis pochodzący z książki kucharskiej Marka Łebkowskiego pt. "Kuchnia polska" dała mi Pchła, dlatego przedtem ten wpis miał tytuł "pchlisty kurczak". W oryginalnym przepisie była cała kostka masła (serio!), ale moim zdaniem lepiej smakuje, gdy weźmie się pół kostki, czyli 100 g - na co zwróciła mi uwagę czytelniczka, dziękuję!

Nie byłam nigdy w Meksyku, więc nie wiem, jak wiernie ten pomysł odtwarza tamtejszą kuchnię. Jednak na podstawie książek np. Laury Esquivel ("Przepiórki w płatkach róży" i inne) wnioskuję, że może mieć więcej wspólnego z prawdziwym Meksykiem niż popularne (i lamerskie) tex-mex, z czerwoną fasolą zatopioną w morzu ostrego pomidorowego sosu.

To jest bardzo jesienna potrawa, bo rozgrzewa. Nie przesadźcie z chili! Nie chodzi o to, żeby było paląco ostre, tylko o harmonię smaków.

Kurczak po meksykańsku - inaczej
zwany pchlistym

2 piersi kurze
2 łyżki mąki
2 łyżki mielonej papryki (słodkiej i chili, w proporcjach, jakie lubicie)
2 cebule
3 ząbki czosnku
100 g masła
4 łyżki przecieru pomidorowego lub keczupu 
2 łyżki powideł śliwkowych
1 łyżka octu winnego
1 łyżka cukru
100 ml bulionu warzywnego
oliwa

1. Kurczaka pokroić w kostkę. Zasypać mieszanką mąki z papryką, dokładnie obtoczyć. Obsmażyć na oliwie.
2. Cebule pokroić drobno. Czosnek posiekać.
3. W garnku roztopić 3 łyżki masła. Podsmażyć cebulę i czosnek. Dorzucić resztę masła.
4. Doprawić keczupem, powidłami, octem i cukrem. Dokładnie wymieszać.
5. Dodać kurczaka. Znów dokładnie wymieszać.
6. Wlać bulion, doprowadzić do wrzenia.
7. Podawać z ryżem.

Rozmnażanie

Oglądamy "Księcia Kaspiana".
- Ciekawe, jak rozmnażają się centaury - szepczę do Niego zaintrygowana wyglądem tych stworzeń.
- Jak to jak? Na jeźdźca - odszeptuje On.

A jeże - ostrożnie. To już wiemy.
Tak a propos jeży... Obejrzawszy to zapowiedziałam Mu, że nie chcę już ani psa, ani dzieci, tylko ma mi kupić jeża i będę szczęśliwa. Obiecał, że pokombinuje.

Dwa w jednym, jedno w dwóch

- Śniadanie? - pyta z nadzieją On zza drzwi łazienki.
- Nie... - odpowiadam ostrożnie, wkładając wyprasowane ciuchy do szafy. - To znaczy tak, ale jeszcze nie.
- Aha. Bo wydawało mi się, że słyszałem.
- Kochanie, jest pewien kłopot: ja mogę być tylko w jednym miejscu naraz.
- Eee, to cienias jesteś. Ja na przykład jestem teraz w wannie, w łazience i w mieszkaniu.
- I na mIRCu.
- I na mIRCu - przytakuje On.

Trzy słowa

Późną nocą kładziemy się spać.
- Zanim zgasisz światło, kochanie... Czy mógłbyś się mną trochę pozachwycać? - robię do Niego słodkie oczy.
- Nie. Jest późno.
- Ale tak... w trzech słowach - dalej robię słodkie oczy.
- Takich jak trzy słowa do Rydzyka?
- Nieee...
- Bardzo mi podobasz - wykrztusza z siebie On, gasząc światła.

Rzeczywiście, trzy słowa.

Fallus na widelcu

Zdecydowałam się wreszcie ugotować falliczny makaron, o którym pisałam tu. Wobec braku instrukcji postanowiłam gotować na oko, a właściwie - na ząb.

- Kochanie... Czy sądzisz, że siedem minut wystarczy, żeby fallusy zmiękły?
Spojrzenia, jakim mi odpowiedział, nie sposób opisać słowami.

Mężczyzna wyzwolony

Przy okazji wizyty w kinie, którą odbyliśmy wczoraj w towarzystwie Pchły i jej Lubego, każde z nas otrzymało małe pudełeczko Nutelli, a Pchła i ja dodatkowo pojedynczo pakowaną podpaskę Libresse, zatytułowaną malowniczo "Nepredajna vzorka".
- Nie chcesz podpaski? - spytała mnie Pchła zachęcającym tonem.
- O to samo chciałam cię zapytać. Ja nie używam.
- Ja też nie używam - wzruszyła ramionami Pchła.
- Może ja będę używał? - zainteresowali się unisono nasi mężczyźni.

Swoją drogą, Nutellę na Dzień Dziecka rozumiem, ale podpaski?

Troskliwy cerber

Dyskutujemy zażarcie na temat kwestii bezrobocia.
- Państwo nie może być kerberem! - stwierdza kategorycznie On.
- Cerberem... - poprawiam machinalnie, formułując w myślach kolejną wypowiedź.
- Kerberem, dobrze powiedziałem - zaperza się On.
- Kochanie, cerber to słowo z łaciny, wymawia się przez ce.
- Kerber* to słowo z łaciny? - wytrzeszcza oczy On. - Czy ty już całkiem zwariowałaś?!

* kerber - właśc. Care Bear, gatunek bohaterów kreskówki dla dzieci pod tym samym tytułem, w Polsce znanej jako "Troskliwe Misie". Określenie to stosowane jest obecnie w pewnych kręgach jako synonim niepotrzebnej, nadmiernej opiekuńczości.